نشان داغ دل ماست لاله‎ای كه شكفت

نه لب گشایدم از گل نه دل كشد به نبید
چه بی نشاط بهاری كه بی رخ تو رسید
نشان داغ دل ماست لاله‎ای كه شكفت
به سوگواری زلف تو این بنفشه دمید
بیا كه خاك رهت لاله‎زار خواهد شد
ز بس كه خون دل از چشم انتظار چكید
به یاد زلف نگونسار شاهدان چمن
ببین در آینه جویبار گریه‎ی بید
به درد ما كه همه خون دل به ساغرهاست
ز چشم ساقی غمگین كه بوسه خواهد چید
چه جای من كه در این روزگار بی فریاد
ز دست جور تو ناهید بر فلك نالید
گذشت عمر و به دل عشوه می‎خریم هنوز
كه هست در پی شام سیاه صبح سپید
كه راست درین فتنه‎ها امید امان؟
شد آن زمان كه دلی بود در امان امید
صفای آینه خواجه ببین كزین دم سرد
نشد مكدر و بر آه عاشقان بخشید