کسی که دغدغه وصل یار را دارد *** همیشه از گنه و معصیت ابا دارد کسی که وقت اذان گریه می کند چشمش *** دگر ز دیدن نا محرمان حیا دارد کسی که می شنود روضه های غربت را *** برای آمدن منتقم دعا دارد دوباره مرغ دلم روی بام تنهایی *** به لب ترانه یا بن الحسن بیا دارد برای آنکه بیایی به ما سری بزنی *** دلم توسل بر مادر شما دارد نگاه ملتمس و ابریم خدا رو شکر *** به راه مانده و دلشوره تو را دارد شبیه قلب تو این قلبهای خسته ما *** از داغ فاطمیه تا ابد عزا دارد مرا به وقت زیارت تو همسفر فرما *** که با تو رفتن کرب و بلا صفا دارد دل مرا به دم خویش کبریایی کن *** به نام مادر سادات کربلایی کن