اى #حسيـن ِ مقدس، روزگار درازى بود كه هر انقلابى را مقدس مى‏ شمردم و نام ِ او را با ياد تو توأم مى‏ كردم و او را در قلب خود جاى مى ‏دادم و به عشق تو او را دوست مى‏ داشتم و به‏ قداست تو او را مقدس مى‏ شمردم و در راه كمك به او از هيچ فداكارى حتى بذل حيات و هستى خود دريغ نمى‏ كردم... اما تجربه، درس بزرگ و تلخى به من داد كه اسلحه و كشتار و انقلاب و حتى #شهادت به ‏خودى خود نبايد مورد احترام و تقديس قرار گيرد، بلكه آن‏چه مهم است انسانيت ، فداكارى در راه آرمان انسان‏ها و غلبه بر خودخواهى و غرور و مصالح پست مادى و ايمان به ارزش‏هاى الهى است!!