ادمها از تغییر میترسند ، از چرا میترسند ، از اما میترسند و از همه بیشتر از رها کردن انچه که دارند برای هدفی با ارزشتر میترسند ، این ادمها محکومین تکرارند.

باید دید این آدما قراره چیا رو ول کنن برای رسیدن ب چیز بزگتر و چرا از از دست دادن می ترسن ....

مساله ریسک پذیریه
همیشه رسیدن به بزرگ ها لازمه اش از دست دادن برخی کوچک هاست
تفاوت ادم (شعور) با حیوون(غریزه) همینه که اگر اینده و هدفی نباشه همون تکرار و عدم شعوره و خود هدف لازمه اش توانایی از دست دادن برخی چیزای کچکتره برای به دست اوردن چیزای بزرگتر حالا این از دست دادن ها میتونه وقت باشه بعضی دوستای ادم باشه میتونه بیرون رفتن از شغل باشه و شغل جدید تر باشه
مساله حاشیه های این حرف نیست
مساله اینجاست که ادمها عموما حاضر نیستن از حاشیه امنیت بیرون بیان و ریسک کنن و این ادمها همون تکراری ها و مرده ها هستند

از دست دادن چیزای کوچیک کلی بود ... باید محدوده ها مشخص بشه