ده روزه مهرِ گردون، افسانه است و افـسون / نیکی بـه جای یاران فرصـت شـمار یارا / در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند / گر تو نمی‌پسـندی تـغییر کـن قـضا را ... !/

دل می‌رود ز دستـم صاحـب دلان خدا را
دردا کـه راز پنـهان خواهد شد آشـکارا

کشـتی شکستگانیم ای باد شرطه* برخیز
باشد کـه بازبینیم دیدار آشـنا را


ده روزه مهر گردون افسانه است و افـسون
نیکی بـه جای یاران فرصـت شـمار یارا

در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبـل
هات الـصـبوح هـبوا یا ایها الـسـکارا

ای صاحـب کرامـت شکرانـه سلامـت
روزی تـفـقدی کـن درویش بی‌نوا را

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
با دوسـتان مروت با دشـمـنان مدارا

در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند
گر تو نمی‌پسـندی تـغییر کـن قـضا را

آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثـش خواند
اشـهی لـنا و احـلی من قبله الـعذارا*

هنـگام تنگدستی در عیش کوش و مستی
کاین کیمیای هسـتی قارون کـند گدا را

سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد
دلـبر کـه در کف او موم است سنگ خارا

آیینـه سـکـندر جام می اسـت بنـگر
تا بر تو عرضـه دارد احوال مـلـک دارا

خوبان پارسی گو بـخـشـندگان عـمرند
ساقی بده بـشارت رندان پارسا را

«حافظ» بـه خود نپوشید این خرقه می آلود
ای شیخ پاکدامـن مـعذور دار ما را

حافظ

*شرطه کلمه ای است از ریشه سانسکریت و هندی و در لغت معنای باد موافق می دهد که مساعد کشتیرانی است.

*برای ما دل انگیزتر و شیرین تر از بوسه دوشیزگان می باشد.