تا باغ شقایق بشوند و بشکوفند / باید که ز خون تو بنوشند کویران / تا اندکی از حق سخن را بگزارند / باید که ز خونت بنگارند دبیران ... ! [حسین منزوی]

ای خون اصیلت به شتک‌ها ز غدیران
افشانده شرف‌ها به بلندای دلیران

جاری شده از کرب و بلا آمده و آنگاه
آمیخته با خون سیاووش در ایران


تو اختر سرخی که به انگیزه‌ی تکثیر
ترکید بر آیینه‌ی خورشید ضمیران

ای جوهر سرداری سرهای بریده
وی اصل نمیرندگی نسل نمیران

خرگاه تو می‌سوخت در اندیشه‌ی تاریخ
هر بار که آتش زده شد بیشه‌ی شیران

آن شب چه شبی بود که دیدند کوکب
نظم تو پراکنده و اردوی تو ویران

و آن‌روز که با بیرقی از یک تن بی‌سر
تا شام شدی قافله سالار اسیران

تا باغ شقایق بشوند و بشکوفند
باید که ز خون تو بنوشند کویران

تا اندکی از حق سخن را بگزارند
باید که ز خونت بنگارند دبیران

حد تو رثا نیست عزای تو حماسه است
ای کاسته شأن تو از این معرکه گیران
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
حسین منزوی