دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

آدم ها می¬آیند زندگی می¬کنند می¬میرند و می¬روند اما فاجعه¬ی زندگی تو آن هنگام آغاز می¬شود که آدمی می¬میرد اما نمی رود می¬ماند و نبودنش در بودن تو چنان ته¬نشین می شود که تو می¬میری در حالی که زنده¬ای و او زنده می¬شود در حالی که مرده است

1391/09/04 - 15:35 در اشعار فارسی
2 ديدگاه
مسافر...

گریه کردم گریه هم این بار آرامم نکرد
هرچه کردم ـ هر چه ـ آه انگار آرامم نکرد

13 سال و 9 ماه و 27 روز و 4 ساعت و 31 دقيقه قبل

لایک

(16 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)