هنوز هم میشنوم / ... !

اين كه حسين (ع) فرياد مي‌زند
پس از اين كه همه ی عزيزانش را در خون مي‌بيند
و جز دشمن و كينه توز و غارتگر در برابرش نمي‌بيند
كه «آيا كسي هست كه مرا ياري كند و انتقام كشد؟»
«هل من ناصر ينصرني؟»

مگر نمي داند كه كسي نيست كه او را ياري كند و انتقام گيرد؟
اين سؤال، ‌سؤال از تاريخ فرداي بشري است
و اين پرسش از آينده است و از همه ی ماست
و اين سؤال انتظار حسين (ع) را از عاشقانش بيان مي‌كند
و دعوت شهادت او را به همه ی كساني كه براي شهيدان حرمت و عظمت قايلند
اعلام مي‌نمايد
اما اين دعوت را، اين انتظار ياري از او را
اين پيام حسين (ع) را
كه «شيعه مي‌خواهد»
و در هر عصري و هر نسلي شيعه مي‌طلبد
ما خاموش كرديم
به اين عنوان كه به مردم گفتيم كه
حسين (ع) اشک مي‌خواهد
ضجه مي‌خواهد و دگر هيچ
پيام ديگري ندارد
مرده است و عزادار مي‌خواهد
نه شاهد شهيد حاضر در همه جا و همه وقت و «پيرو».

آري
اين چنين به ما گفته‌اند و مي‌گويند

دکتر علی شریعتی