من خــدایی دارم که در این نزدیکی ست... مهربان.. خوب.. قشنگ.. چهره اش نورانی ست... گاهگاهی سخنی میگوید با دل کوچک من... ساده تر از سخنِ ساده من... او مرا میفهمد.او مرا میخواند... نام او ذکر من است در غم و در شادی.. چون به غم می نگرم، آن زمان میخندم؛ که خــدا یار من است ، که خــدا یاد من است.... او خــدایـی ست که مرا مــیــخــواهــد....