روزی شیخ فرشاد به گشت و گذار در نت همی پرداخت و لکن سرعت اینترنت ایران به سرعت #الاغ_پیر_لنگ_لوکی می مانست که #کُره_ای_در_شکم_دارد_و_باری_بر_کول_! پس هیچ سایتی نبود مگر آن که تا لود شدنش شیخ #چهار رکعت نماز همی گذاردی. نوبت به لغت نامه دهخدا برسید . شیخ به انگشت تدبیر اینتر بزد و … بالا آمد آن صفحه ی #نحس @O u ➌ Ph ¥ #شوم@SHOOM *** دق دهنده ی مردم مرز و بوم پس شگفتی مریدان را درگرفت. شیخ را پرسیدند : یا شیخ این لغت نامه ای بود. این دیگر چرا ؟ شیخ بگریست … لغتنامه مملو زلغات کهن و نو***چه ربطی داشت به 30یا ست و پو.ر.نو که چنینش کردند پیلتر و مسدود *** گناه دهخدای ادیب دیگر چه بود ؟ ! و مریدان آنقدر بگریستند و نعره کشیدند تا #تسمه_تایم_موتورشان از هم گسیخت.(فرشاد الحکایات @فرشاد ، باب شیخ حجی ، فصل خوابیدن رو روتر های مخابرات و پیلترینگ)