عمو نوروز! نیا این‌جا که این خونه عزاداره پدر خرجِ یه سال قبلِ شبِ عیدو بدهکاره..

عمو نوروز! نیا این‌جا که این خونه عزاداره
پدر خرجِ یه سال قبلِ شبِ عیدو بدهکاره
چشای مادر از سرخی مثِ ماهی هفت‌سینن،
که از بس تر شدن دائم، دیگه کم کم نمی‌بینن
برادر گم شده پُشتِ سُرنگای فراموشی
تنِ خواهر شده پر پر تو بازارِ هم‌آغوشی...

توی این خونه‌ی تاریک کسی چشم‌انتظارت نیست،
تا وقتی نون و خوش‌بختی میونِ کوله‌بارت نیست

عمو نوروز! نیا این‌جا، بهار از یادِ ما رفته
توی سفره نه هفت‌سینه، نه نونه، نه پولِ نفته
عمو نوروز! تو این خونه تمامِ سال زمستونه.
گُل و بلبل یه افسانه‌س، فقط جغده که می‌خونه...
بهار و شادیِ عیدو یکی از این‌جا دزدیده
یکی خاکسترِ ماتم رو تقویمِ ما پاشیده.

توی این خونه‌ی تاریک کسی چشم‌انتظارت نیست،
تا وقتی نون و خوش‌بختی میونِ کوله‌بارت نیست... //