از برای بی‌تابی‌های #خودم ، و اما #نجف ! این #آرامگاه بی‌بدیل هستی . . . که هر چه از جنس تو را می‌تکاند و یک دل بیشتر نمی‌ماند از همه‌ات . . . #آرامی ! انگار نه که در محضر #یدالله نشسته‌ای . . . کافی‌ست خیره‌ی #انگور-های تا ابد مست #ضریحش شوی ! #غم ؟؟!! به #شرابی می‌ماند که هر چه بیشتر بر دلت نشسته باشد، زمانه و ما فیه‌اش بی‌قیدتر است در #نظرت . . . برای تو خسته از روز و #روزگار ، #نجف یک مامن ِ آرام ِ بی‌حد و حصار است که می‌شود ساعت‌ها نشسته باشی بر حاشیه‌ی کناره‌های قرمز حرم و مات ِ #ایوانِ-طلایی بهشت باشی . . . #شفق و #فلق عالم در #نجف پیوند می‌خورند و تو به کودکی می‌مانی که بر تابِ زانوی #پدر رها شده باشد . . . همین قدر آرام . . .