هيچ گاه نميتوان با مشت گره شده دستي را به گرمي فشرد...

امروز , چِرکــ نویسِ یِکـی از نآمهِ هآی قَدیمی رآ پیدآ کَردَم

کآغَذَش هَنوز ,

از آوآز ِ آن هَمهِ وآژه بی دَریــغ , سَنگین بود ...

از بآرانِ آن هَمهِ دَریــآ ...

از اشتیــآقِ آن هَمهِ اَشکـــ ...

چِقَدر سآده بَرآیَتـــ تَرآنهِ می خوآندَم ...

چِقَدر لَبـــ هآی تو ,

دَر رَعآیتــ ِ تَبَسُم بی ریــآ بودَند ...

چِقَدر جَوآنهِ رویــآ ,

دَر بآغچهِ بیدآریمــآن سَبز می شُد ...

هَنوز هَم کَسی رآ پیدآ می کُنَــم

و از آن روز هــآی بی بَرگَشتـــ بَرآیَش می گویَم ...

نمی دآنی مُرور دیدآرهــآی پُشتــِ سَر ِ هَم چهِ کیفــی دآرَد ...

بهِ خآطــر آوَردَنهِ خوآبــ هآی هَر دَمِ رویــآ ...

هَمیشهِ قَدَم هآی تو رآ

تآ حَوآلیِ هَمــآن شِمشــآدهآی سَبز ِ سَر ِ کوچهِ می شُمُردَم ,

وَبَعد بَرمی گَشتَم ...

وَ بهِ یآدِ تَرانه ای تآزه ای می اُفتآدَم ...

حآلآ بَضی از این تَرآنهِ هآ ,

دیگَر هَم سَن و ســآل ِ بآتو بودَند !

می بینـــی ؟

بَرگــ تآ نَخوردهِ آن چِرکــ نویس هآی قَدیمی ,

دوبـآره از شِکَستَنِ شیشهِ ی بُغض ِ مَن تَر شُد ...



پُروفآیلتـــ مثــ هَمیشهِ عآلـــی بود عَزیزَم ,

اون طَرَفآم بیــآی خوشحـآل می شَم : )

موفَق بآشی ...