این ُ عسل بدیعی نوشته بوده توی نوروز ِ امسال , خیلی قشنگه , بخونیدش , ارزش ِ خوندن ُ داره . . .

رضا داودنژاد :
این یادداشت خود عسل بود كه قطعاً تصویر آن را منتشر خواهم كرد
پ.ن : ایشون همسر ِ غزل بدیعی ( خواهر ِ عسل ِ بدیعی ) هستن .

-----------------------------


می‌دانم امسال سال من است
سال 92 شد و در این گذر عمر چیزی قسمت همه ماست. حالا 36 سالم است، دهه 30 هم گذشت با سرعت مثل همه چیز همچون دهه 20. شش سال را در ركود بودم. حالا می توانم مسلط باشم. ضعف درونی ام رنگ باخته است. اشتباه زیاد كرده‌ام. اشتباه زیاد دیده‌ام، اشتباه ارزش دادم و اشتباه بی‌ارزش كردم اما مهر خدا خواست که هنوز سالمم، توانمندم، ریشه دارم، جوانم، زیبایم، پسری دارم، عشق و مهر، خانواده‌ای مثل گوهر ناب و دوستانی مثل برگ گل و دنیایی كه هر روزش واقعه است . حالا انرژی خفته‌ای دارم برای رسیدن به زندگی . تمام توانم امسال بر این است كه شگفتی بیافرینم ، شگفتی‌ ای كه پسرم "جانیار" و خانواده‌ام به آن افتخار كنند. من می دانم امسال سال من است . . .

--------------------

جدا ازینکه چون از دست دادیمش , این نوشته علی رغم زیباییش , دردآوره , اما به نظرم یکی از قشنگ ترین تصمیم هایی ِ ک میشه کسی واسه شروع سال ِ جدید داشته باشه . . .

مرسی انرژی . . .