ما بچه های این زمانه ایم و عصر،عصر سیاست است. ..

آدم ها روی پل
ما بچه های این زمانه ایم
و عصر،عصر سیاست است.

همه ی امور روزانه،امور شبانه
چه مال تو باشد،چه مال من یا شما
امور سیاسی اند.

چه بخواهی چه نخواهی
ژن هایت سابقه سیاسی دارند
پوستت ته رنگ سیاسی دارد
چشم هایت جنبه ی سیاسی دارند.
هر چه می گویی طنین سیاسی پیدا می کند
سکوتت چه بخواهی چه نخواهی
سیاسی تعبیر می شود.
حتا هنگامی که از باغ و جنگل می گذری
گام های سیاسی بر می داری
روی خاک سیاسی.

شعر غیر سیاسی نیز سیاسی ست
و در بالا ماهی می درخشد
که دیگر ماه نیست.
بودن یا نبودن،سوال این است.
سوال چیست،عزیزم بگو.
سوال سیاسی است.

حتا لازم نیست انسان باشی
تا بر اهمیت سیاسی ات افزوده شود.
کافی ست نفت باشی،علوفه یا مواد بازیافتی.

یا حتی میز مذاکراتی که شکل آن
ماه هاست مورد جنگ و جدال است.
پشت کدام میز درباره ی زندگی و مرگ باید مذاکره کرد.
میز گرد یا میز مربع.

در این اثنا
آدم ها گم می شدند
جانوران می مردند
خانه ها می سوختند
و مزارع بایر می شدند
مثل زمان های قدیم که کمتر سیاسی بودند.

ویسواوا شیمبورسکا