@نیلوبانو ^_^ گور پدر ِ نعشگی های از تبار ِ غم که ما را اینچنین اسیر ِ خرابات ِ دل کرد ! من از سُرش ِ تیغ در انتهای دُم کژدم ِ خالکوبی شده بر روی این دست های طاعون زده خنده ام می گیرد ! رفیقم له له میزند در میان ِ سوسوی ِ چراغ های کم نور ِ امید ، جفت شش بیاورد ؛ بر روی چوب گردوی ِ بی حیای تخته نرد ! برای یک بار هم که شده ، بردن ِ بی دغدغه ی سایه های بی درد ! و هردو به این خیال که دختری ، باکره ای زیبا رو در امتداد ِ کوچه مان فال ِ قهوه می گیرد ! البته باد ِ فصل ِ آزادی خوب میداند که فقط با نگاهی قفل شده به لولای ِ پنجره ی شکسته می توان دریافت ؛ باز کردن ِ آن سینه بند ِ زبار در رفته ی مشکی اش از پشت ، چه دنیایی دارد...!! چه جانی می گیرد...!!!