بگذار از همین اول ِ خط ، روراست باشیم . . . تخت ِ تو بوی من را میداد / حتی آغوش ِ تو هم . . . بوی ِ بادام ِ تلخ ِ چشمهای ِ تو : ) با حرارت ِ آغوش ِ من / وای ! چه بوی ِ داغـــی . به تلخی ِ شب های دو نفره مان قسم که شیرین تر از چشمات در دنیا ندیدم . و انگار قرار هم نیست که ببینم / با چشم های کور مگر میشود چیزی هم دید بانو ؟ ! نور ِ چشمام تو بودی که رفتی ! رفتی بانوی ِ افسرده یِ من ! آی . . . ؟ داشت یادم میرفت ها . تخت ِ تو بوی ِ من را میدهد : )) هر شب که میپیچد به اندام ِ تو همخوابت . . . از بویِ من در بسترش دیوانه خواهد شد / عشق بازی ِ من ِ مجنون و توی ِ لیلا ، نه بوی ِ بادام ِ تلخ می دهد و نه حرارت ِ آغوش / . . . .تنها بوی ِ صداقت و پاکی میدهد . دستانت را نگرفتم تا خدا ببیند و دستانت را به من بسپارد . . . و . . . و چه بی انصاف است این خــُـــ.... ! بیخیال رفیق /