یه وقتایی دلم میخواد خیلی چیزا اینجا بنویسم.ولی تقریبا به این نتیجه رسیدم اینجاهم یه وقتاییباید ساکت بود.مثل همه جا.یه چیزایی رو نمیشه گفت.نه به دوست.نه به آشنا. نه حتی به خانواده.یه چیزایی بایدانقدر تو دلت بمونن که باهات دفن بشن.اره دوست عزیز. من حتی اینجام نمیتونم حرف دلموبزنم. خوشبحال خیلیا که راحت میان اینجاو حرف میزنن تا خالی بشن.حیف..... من تو خودم میریزم و وقتایی هم که ظرفیت ندارم از تو چشام خالیشون میکنم... گاهی ترحم بحال یک دوست ممکنه کشتی نجاتش باشه....بی تفاوتی هم ممکنه عامل بد بختیش باشه...خدایا تو به ما بنده هات رحم میکنی حالا كه من محتاجت شدم نگامم نميكني چرا بين اين همه آدم منو انتخاب كردي چرا هميشه بايد دردامو رنگارنگ به زبون بيارم خدايا هنوز دلم تاريكه ديگه تحمل ندارم ديگه.....