دلم تنهایی میخواهد از نوعِ دو نفره اش از آن تنهایی ها که گوشی را برداری بگویم کجایی؟ چه میکنی؟ بگویی خانه و هیچ کار بگویم آماده باش می آیم با هم قدم زنان به یک کافه برویم بی چون و چرا گوشی را بگذاری و مشغولِ آماده شدن بشی بیایی... دستم را بگیری چیزی نگویی سکوت باشد میانمان به کافه برویم... یک میزِ دو نفره ی کوچک انتخاب کنی بگویی چای یا قهوه ؟ و بی آنکه منتظرِ جوابم باشی زیرِ لب بگویی چای . بنشینیم رو به رویِ هم بی هیچ حرفی دستانم را بگیری نگاهم کنی نگاهم را بدزدم بخندم بخندی بمانم ب.م.ا.ن.ی