4 سال پیش این لحظات ،آخرین ساعات زندگی مادربزرگم بود...ساعت 12ظهر تنهامون گذاشت... قدر بابابزرگ و مادر بزرگ هاتون رو بدونید...

روحش شاد

یادشون گرامی ...

روحش شاد

حالا ما موندیم و کلی خاطره...

اول پاییز اومد خونمون تا 30 فروردین.اخرین عیدش هم خونه ما بود.همش میگفت می خوام برم خونه خودم.

دوست دارم تو خونه خودم بمیرم...خونه رفتن همانا و اثرات مریضی همانا و ...

خدایش بیامرزد...روحش شاد

یادش گرامی

تا 4سالگی تو خونه بابا بزگم اینا بودیم.بعدش هم که خونمون جدا شد هر روز اونجا بودیم.یا ماها می رفتیم یا خودش می آمد خونمون.بهش میگم عزیزی...

تو حیاط خونه مادربزگم یه در بود که به یه خونه قدیمی باز میشد.یادش بخیر.تو یکی از اتاق ها همیشه ترشی و اینا بود.همیشه برام از اون اتاق تُلف می آورد(انگور در سرکه)

دختر عمه هاش رو خیلی دوس داشت.ما هم به دختر عمه هاش می گفتیم دختر عمه.همیشه میگفتند خوش به حال دختر دایی که نوه هاش این قدر دوسش دارند...

وقتی پدربزرگم رفت خود به خود داغون شد.یه جورایی دیگه حوصله هیچی رو نداشت...


عروسی خواهرم رو که دید همش میگفت خدا کنه زنده باشم عروسی تو رو ببینم.

خواهرم شهرضا و دختر عمه ام شاهین شهر هستند.همش به من میگفت تو دیگه برو تهران به بالا.برو تهران یا شمال یا مشهد.میگفت تو دیگه این طرفا شوهر نکن..برو راه دورتر تا تو یه مسیر باشید و بیام به همتون سر بزنم...

همیشه روزهای عاشورا بدون استثنا خونشون بودیم.میگفت نمی خوام تو خونه باشید.همه دختر و پسر ها رو جمع میکرد ...

همیشه وقتی می دید گل جدید دارم بهم میگفت برا من قلمه بزن.
حس یوسف هاش که خشک میشد میگفت حسن یوسف هام خشک شده.میگفتم عزیزی ناراحت نباش.خودم برات قلمه میزنم...

خیلی حرف و خاطره هست.خیلی...

قدر بزرگ ترها رو بدونید...وقتی رفتند هیچ چیزی نمی تونه جای خالی اونا رو پر کنه.هیچ چیزی.

اخ ك گفتي .... هنوز ك هنوز رفتن بابا بزرگ و مامان بزرگم دلمو ميسوزونه