زین دو هزاران من و ما ای عجبا ! ... من، چه منم؟ ... !/ [مولانا / تحلیل تصویر و شعر در دیدگاه]

تحلیلِ تصویر: تضاد زیبایی در به کار گیری ازقله به کار برده شده است، ما همیشه قله را در نمادی از پیروزی و موفقیت دیده بودیم اما در اینجا قله نماد شکست و تنهایی است نه پیروزی.

ودر مفهومی دیگر هنرمند با ایهامی سوبژکتیو تک تک آجرها تمثیلی از انسانهایی هستند که در مرحله به مرحله دوره زندگی انسانها(من) با آنها مواجه می شود وبرای رسیدن به آرمان وآرزوهایشان مجبورن دیگری را به خاطر من بودن از بین ببرند ویا زیر آب او را بزنند که مسئله روز ایران است ،در ردیف ردیف آجرها یک آجر حذف می شود و در انتها یک آجر به قله سعادت از دیدگاه خودش میرسد که به آن منهِ مَنان گویند و اگر انسان باشد گویند پادشاه و یا هر اسم دیگری وزیبای تصویر در آن است که همه بازیچه ی یک دست هستند!!! و این دست است که این من را به قله رسانده و خودش هر وقت بخواهد او را برمی دارد.

و در مفهومی دیگر انسانی که در پشت من بودن خود ناپدید و تنها شده ،حال تلاش می کند تا مَنیَت خودرا آرام آرام از بین ببرد و شروع به برداشتن اولین آجر کرده است تا دیوار از جلوی او برداشته شود و خود واقعیی او را لمس کنیم.