یکی از دوستان تعریف میکرد: یادش بخیر با رفیقا پارسال رفتیم جمکران! کرممون گرفت بشینیم رو ویلچر! همین طور که مسخره بازی در میاوردیم رفتیم سمت مسجد جمکران! چشمتون روز بد نبینه بعد از ۵ دقیقه رازو نیاز(من حواسم نبود کجام) از روی ویلچر بلند شدم که برم بیش بقیه که دیدم ملت یجوری نگام میکنن! یه نگاه به خودم یه نگاه به ویلچر!تازه فهمیدم جه غلطی کردم! نامردا امون ندادن در برم فقط التماس میکردم با شلوارم کاری نداشته باشن (فکر کرده بودن شفا گرفتم ) پیرهنمو تیکه تیکه کردن عاخرش طوری شد که با ویلچر تا هتل رفتیم ..! اصن یه وضی....یه شفاییی یه فرهنگی یه مملکتی