یکی از ارون نویسنده هایی بود که دوران بلوغ خیلیا به رمان هاش پیوند خورد. عاشقانه های بچه های دهه های 50 و 60 زیادی تو خیال پردازی های خودشون از رمان های این بانو سرچشمه گرفت. اسمش منو یاد اون عصری میندازه که سال اول دبیرستانم رو با موفقیت تموم کرده بودم و داشتم دور از هر واهمه ای بصورت قاچاقی یکی از رمان هاشو می خوندم" چرا قاچاقی؟ چون مادرم فکر می کرد تا دانشگاه قبول نشم تو خونه نباید حرف و حدیث عشق و عاشقی حتی از نوع کتابش مطرح شه, جدای هرجور آزادی ک داشتم هیچوقت فلسفه ی مادرم رو درک نکردم اون موقع که الان خوب درک می کنم " ادبیات و داستان های کوچه بازاری ای داشت شاید, اما کسی بود ک گاهن کتاب هاش ب چاپ دهم می رسید و قدیمی ترها شاید برای نسخه های جدیدش صف طویلی می ایستادن... ب هر حال بانو به شخصیت هایی ک زندگی بخشیدی قسم, هیچوقت نخواهی مرد. تو ذهن جوانی خیلی ها را با خیال ِ عشق پیوند زدی... #روحت-شاد