روزایی هست تورابــطه هــا دِلـِـت میگیـــره ... ســـرد میشــــی ... از صبـــوری کــردن ازدوری ! از فـــاصله ... از انتظـــار ... خستـــه میشـــی ... بــعد دلــت می خواد حتــی وقــتی ســردی وقتی نــمی تونی عین بقیــه روزهــا واســـه ی هم خاطره ات لحظه هـــای عــاشقانه بسازی بـــاز هــم اندازه ی همون موقع هـــا که گــرمی که خــوبی که دلـــیل آرامششی ... دوســتت داشــته باشـــه ... ایـــن دوســت داشــتـــن و نشونت بده ... حتـــی وقتی هــر چی میاد طرفت پسش می زنــی ... یـــه روزایی هست کــه دوست داری داد بــزنی لعنتـــی !‌ بفهم ! ایــن ســرما ربطــی بــه کــم شدن احــساسم نداره ! مال دلتــنــگیــه ! دلتنگـــی واســه خـــود ِ تـــــــو ... امــا یه چیزی انگار راه گلوتو می بنده که حتی نمی تونی از خودت دفاع کنی ! که سکوت می کنی ... حالا تــو هــی بیــا و بگــو نمــی دونم این روزهـــا کــه من بیشتر از همیشــه بهت احتیاج دارم چـــرا اینجوری