@رهــღ♥ღ♥ღ♥ღ♥ღـا ...

دنياي عجيبي است !
زمان را به سرعت از دست مي دهيم و هنوز هم ؛دل در گذشته ها داريم و نمي توانيم از آن دست بكشيم!
در ميان امروز و ديروز هايمان ..ديروز هايمان را مي جوئيم و اين ؛ هي راه رفتن و رفتن ..به جايي نمي رسدو
اينجاست كه ؛كمرمان ..."تا"..مي شود!
خم مي شويم ودر حالي كه تكيه بر ديوار آجري زمان داده ايم ؛آرام آرام ..روي پاهايمان مي افتيم!
كوتاه ..كوتاه و كوتاه مي شويم و ...پشتمان ؛رد پايي از آجرهاي زمان ؛ بر جاي مي گذاريم.
انگار كسي ؛ پشتمان...با گچ ؛خطي كشيده است!
آن چه اكنون در دست داريم براي همين لحظه كوتاه تر از كوتاهي است كه داشتيم!اكنون ديگر نداريم...چون
همان موقع از دستمان ؛ليز خورد و افتاد.
مثل همين لحظه كه چند لحظه بعد ؛مي افتد!