دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

اون وقتا که خیلی جوون بودم و همه دور یه سفره جمع میشدیم، وقتی که غذا تموم میشد یه آه بلند میکشیدم و میگفتم: کاش غذا تموم نمیشد ، کاش اولش بود ، نه به خاطر غذاها اون که همیشه بود فقط به خاطر این جمعی که میدونستم همیشه باقی نمیمونه، ولی خب الان که همه هستیم ، پس قدرشو بدونیم دیگه / هر بار که سر سفره میشنیم یاد این حرفای رضا کیانیان میفتم ، چن تا آدم دیگه سر سفره مون نیستن ؟ اونائی که از دنیا رفتن ، اونائی که دلشون یا جسمشون انقد ازمون دور شده که دیگه با ما سر یه سفره جمع نمیشن

1392/04/17 - 15:21 در چهار راه
نمايش بصورت آلبوم
بدون دیدگاه

لایک

(26 کاربر)

بازنشر

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)