....

کاش خداوند زندگی را جوری میداد به این و آن ؛ که همه می توانستند به

آرزوهایشان برسند

کاش همه می تواستند اونی باشند که می خواهند

کاش ما آدم ها دل هایمان همیشه شاد بود

و همیشه به هم لبخند می زدیم

و می زدیم شیشه اخم و تخم ها و غرورهاو سختی هایمان را می

شکستیم

و می شدیم مثل هم

مثل ابرها

مثل نور خورشید

مثل مهتاب ...

یا ستاره ها .....

و از آن فاصله های دور هم ...

به هم چشمک می زدیم .

کاش خدا هیچ کس را نقاشی نمی کرد

و گل و خون را به هم نمی آمیخت

و اختیار سرنوشت ادم هایی را که هنوز نیامده بودند ...

نمی داد دست یک زن و یک مرد ...

تا اکنون در حسرت خوبی نمی ماندند

و اینهمه خوب و بد نمی شدند

و خبری از این دنیا و بودو نبودش نداشتند...