از دیدگاه من " #نظرات و #میزان-رضایت " از #دنبالر (و کلا حضور توی هر #محیطی) تنها موقعی قابل #احترام هستش که بستگی به مسائل 1- #عخشی و 2- #شکست-عخشی‌ که در اونجا به راه میندازن و به طرز #شگفت‌-انگیزی هم #دگرگونی‌ #شبانه-روزی و #ظاهرسازی ها را به دنبال داره، نداشته باشه.. (( که تا وقتی گزینه‌ 1 هستش "چقدر اینجا همه‌ چیش #رویایی ِ.. چه آدمای مهربونی، چه سَری، چه دُمی و عجب پایی!! و کلی قربون‎ صدقه‌ی الکی که این محیط باعث چنین امر خیری شده! " روح دنبالرم بی‌خبر " اما وقتی گزینه‌ی 2 برپایه " اوه چقـ ـدر ناگوار! " اینجا اصلا قابل تحمل نیست! چقدر اینجا سیاه و تاریک شده و دنبالر میشه #جهنم و تا زمانی هم که واسه بقیه #جهنمش نسازن (منظور تا این حسشون رو توی #حلق بقیه نکنن) دست بردار نیستن و کلی آه و نفرین ِالکی )) خدا رو شکر کسی که زورتون نکرده بود!! هرچی هم فاصله‌ی بیشتری از #یک تا #دو باشه به تبع #شدتِ نظرات هم بیشتر و #دندون هایی که برا لایک #تیزتر!! ما برا #بچه-بازی و #جفتگیری اینجا نیومدیم و میخوایم از باهم بودن #لذت ببریم... نه #محدود کردن خودمون!! آی لاو یو دنبالر