حـال ِ همـه یِ مـا خوب اسـت . . .

من هم بی باورم ...

من هم خسته ام ...

من هم بد بین ام ...

من هم خسته ام بی باوری ها .../ از بدبینی ها .../ از . . .

به من چه که این چراغ شکسته وُ
این جهانِ خسته ... که بی‌جواب . . .

اینجا خاموش نیست .../ با همان چراغ شکسته روشن است و جواب همان چراغ شکسته است . . .

دیگر نه سال و ماهی که چند و
نه چراغ و چاره‌ای که راه . . .

همین سال و ماه و به راه و همین چراغ به چند . . ./ باید به تا کجا ؟!

تا پایان ِ این مرارتِ مسخره .. / امیـد ِ ماندنم در سَر نیسـت . . .

مسخره ای نیست .../ اگر مسخره اش نکنی .../ بی دلیل نیست اگر بی دلیلش نکنی .../ جراغ ها روشن اند هنوز . . .

بعضی‌های نابَلَد ! سکوت ... سایه‌اش سنگین است ...

نبالدی چاره ی کارنیست ../حرف ها دارد این دل . . .