خدا هم "یاعلی" میگوید !

دیدگانم
پر زِ اشک است و
زبانم...
یا علی میگوید.
زبان یارایِ وصفش نیست...
این دل
یا علی میگوید.
صحبت از مولا شود؛
دل ؛
خم شَوَد از بارِ عشق
جان و روح و تاروپودم....
یا علی میگوید.
من در اینجا
چشم هایم؛
بهرِ نامش تر شده..
در شگفتم دیدگانِ کوفیان را....
با چه وصفی
یا علی میگوید ؟!
حق ؛ کلیدِ هشت در را...
با علی زینت زده...
هرکه از عرشش به فرش افتاد...
حتی با جهالت...
یاعلی میکوید !
قلبِ پردردِ یتیمان
با وداعش سوخته....
پرپر شده...
هر دلی در منتهایِ بی کسی ها...
یا علی میگوید.
با علی؛
وصفِ خدا
آسان و آسان تر شده...
هرکه؛ هرجا
با شگفتی روبرو شد...
یاعلی میگوید !
نامِ مولا در شجاعت...
بر شجاعان خط زده..
ذوالفقارش...
با زبانِ بی زبانی...
یا علی میگوید !
عشقِ مولا تا قیامت...
خیمه بر دل ها زده
عاشقِ ره روِ عشق
تا به مقصد...
یا علی میگوید..!
شعرِ من در وصفِ مولا...
چون بخارِ قطره ای دریا شده...
من چه گویم از علی ؟؟
وقتی خدا هم
یاعلی میگوید !!