ببخشــــــــــــید آقــا. . . ! به گـُمانــم راه را اشـــتباه آمــَده ایـد ! اینجـــا براے شـــنیدن " یــک مـُـشــت قـــُربان صـَدقـه ے مـُفـت " کـَسی خــودش و احساسش را در اخـــتیارِ لحظـــه هــایتان نمـے گـُذارَد . . . اینجـا کسے نیسـت با لباس هـای آنچنانــے شـَب که براے شب نشینے هایتان هـمراه شـَود و شــاهد شـب مســتے شـما باشـد اینـــجا شــَب معنایـش یـک دونفره ے ســـاده . . . با شـور و شـُعورِ عاشـقانه اَسـت اینجـــا الفبـــاے با هـَم بودن " مقــــدس " است اینجــــا " تنها " مـــاندن شـــرافتش بیشتر از ما شــُدن ماشـینیسـت از هـَمین مـــا شدن هــایِ امــروزےکه با یـــک عــشوه آغــــاز مـــے شـَود و بــا عــشوه ے دیگـــر پایان مـــے یـــابـَد اینجــــا شـــیطنت هـــاے دخــــترانه " حـُرمـَت " دارد بـه پاے هــَر کســے ریخته نمــــے شَود ببخشـــید آقـــا ! من هــَمان دخـــترکِ عقـــب مـــانده ے دیــــروزم و این امـــــروزے هاے شما تن لـــحظه هـــایم نمــــے رود !