جنگُ دعوا درِ حوش .. شعرِ دزفولی

یادُم اُومَ،اَ صَقیلی کِ بِ کوردیم دَرِ حوش چِرقو وُ لُختُ پَتی ،لِنگَ بِ کوش

سَر فِنگی یا چَقرُ بوزی وُ، دَ بی سی چَل یا شِرَقِ شَپِلاق، یا لغَت وُ پا مینِ گِل

گَپُمون مَردِسَ رو بیدو قَوی هَم نَتَرس بیدوُ کُتک زَن هم شَری

مَعرِکَ گرم کنِ دَعوا مَحمَد سِنگ بییا روُ کُمَکی بید اَحمد

خارِ گَپشون ، که مُنُم حامییشون یا بِ زَندُم ، یا بِ خوردُم کُتَک اَ بانیشون

اِشکِنیدَ ، ریتِنیدَ ، سَرُ دَس یَ تَ هَم ، پی حَپِلون ، دَسمَ بِ گَس

بینَوا ، مارِ یتیمونِ شُلُق واس هَمی روزا کُنَ تیا شَ بُق

تا شَری تازَ نَبینَ ، اَزِشون یا که هَمسایَ ، غَمینَ اَزِشون

هَمَ نادون و کُچُک ، بوزیگوش مَسّ ِ بوزی وُ کُتَک رَفتَ اَهوش

..................................................

سید فریده عالمشاه