از کتاب #ناتور-دشت / جی .دی.سلینجر

مي‌دوني دوس دارم چي باشم؟ منظورم اينه كه اگه حق انتخاب داشته باشم، مي‌دوني دوس دارم چه كوفتي باشم؟

-فحش نده. چي؟

اون ترانه رو بلدي ... -اگه يكي اوني رو كه از تو دشت مي‌آد بگيره ؟-دوس دارم

-اصلش :اگه يكي اوني رو كه از تو دشت مي‌آد ببينه‌ ست. اصلش شعره، مال رابرت برنزه.


راس مي‌گفت. اصل شعره همونه، اگه يكي اوني رو كه از تو دشت مي‌آد ببينه‌ . ولي من اون موقع نمي‌دونستم.


گفتم فكر كردم اگه يكي اوني رو كه از تو دشت مي‌آد بگيره ست. به هرحال، همه‌ش مجسّم مي‌كنم چن تا بچّه‌ي كوچيك دارن تو يه دشت بزرگ بازي مي‌كنن. هزارْ هزار بچه‌ي كوچيك؛ و هيشكي هم اون جا نيس، منظورم آدم بزرگه، غيزِ من. منم لبه‌ي يه پرتگاه خطرناك وايساده‌م و بايد هركسي رو كه مي‌آد طرف پرتگاه بگيرم-يعني اگه يكي داره داره مي‌دوئه و نمي‌تونه داره كجا مي‌ره من يه دفه پيدام مي‌شه و مي‌گيرمش. تمام روز كارم همينه. ناتورِ دشتم. مي‌دونم مضحكه ولي فقط دوس دارم همين كارو بكنم، بااين كه مي‌دونم مضحكه.