...

اگر دیوانگی کردم دلم خواست / زِ خود بیگانگی کردم دلم خواست

اگر که اعتماد چشم بسته / به خصم خانگی کردم دلم خواست

اگر تا اوجِ خودسوزی پریدم / نظر کرده به بال عشق بودم

اگر لب تشنه از دریا گذشتم / به دنبال زلال عشق بودم

به غیر از من خود خوش باور من / کسی منت نداره بر سر من

کسی حال مرا هرگز نفهمید / دلیل گریه هایم را نپرسید

گناه عالمی را بردم از یاد / گناهم را کسی بر من نبخشید

کسی بر حلقه ی این در نکوبید / من و شب پرسه های تلخ تردید

در آن دریای بی پایان ظلمت / صدای یار دیداری نپیچید

در آن تنهایی بی رحم و ممتد / به دلداری کسی از در نیامد

من تنهای من تنها کسی بود / که هر شب در اتاقم پرسه می زد

اگر چه از شما خانه خرابم / دچاره یاوه های بی جوابم

به خود اما به آنهایی که باید / بدهکاری ندارم بی حسابم

پشیمان نیستم از آنچه بودم / پشیمان نیستم از ماجرایم

همین هستم ، همین خواهم شد از نو / اگر بار دگر دنیا بیایم