به هوای قلب من آمدی و گفتی عاشقی ،اما اینک هوای قلبم را نداری...

به عشق بودنم آمدی و گفتی عاشقم هستی ، گفتی مثل دیگران

بی وفا نیستی و تا آخرش با من هستی

اینک نه تو را میبینم نه عشقی از تو را

اینک نه وفا را میبینم و نه محبتی از تو را

حالا تنها خودم را میبینم و چشمهای خیسم را ، اینک تنها قلبی

شکسته را در سینه حس میکنم که

بدجور پشیمان است که چرا به تو دلبسته

چرا با تو عهد عشق را بست ، عشق تنها یک ( کلمه ) بود نه آن

احساسی که تا ابد ماندگار بماند

آمدی و یک یادگاری تلخ در قلبم گذاشتی و اینک هوای قلبم را با

حضورت سرد کردی

شب که میرسد خیس است چشمهای خسته ام ، از فردا بیزارم دلم

نمیخواهد کسی بفهمد که

دلشکسته ام

نمیخواهم دیگر با غروب روبرو شوم ، غروب همان آتشی است که

در این لحظه های تنهایی بیشتر

میسوزاند دلم را