یکی از اون شعرایی که خیلی دوستش دارم، شعرِ منُ بارون رضا صادقی و بابک جهانبخش هست. هر وقت این شعرُ گوش میدم خیلی حسِ خوبی بهم دست میده، مخصوصا که امشب بارونم داره میباره.

سراغی از ما نگیری نپرسی که چه حالی‌ام
عیبی نداره میدونم باعث این جدایی‌ام
رفتم شاید که رفتنم فکرتُ کمتر بکنه
نبودنم کنار تو حالتُ بهتر بکنه
لج کردم با خودم آخه حست به من عالی نبود
احساس من فرق داشت با تو، دوست داشتن خالی نبود

بازم دلم گرفته تو این نم‌ نم بارون
چشام خیره به نوره چراغ تو خیابون
خاطرات گذشته منو میکشه آروم
چه حالی دارم امشب بیاد تو زیر بارون
بازم دلم گرفته تو این نم نم بارون
چشام خیره بنور چراغ تو خیابون
خاطرات گذشته منو میکشه آسون
چه حالی داریم امشب بیاد تو من و بارون

باختن تو این بازی واسم از قبل مسلم شده بود
سخت شده بود تحملش عشقت به من کم شده بود
رفتم ولی قلبم هنوز هواتو داره شبُ روز
من هنوزم عاشقتم به دل میگم بساز بسوز
رفتم ولی قلبم هنوز هواتو داره شبو روز
من هنوزم عاشقتم به دل میگم بساز بسوز

بازم دلم گرفته تو این نم نم بارون
چشام خیره بنور چراغ تو خیابون
خاطرات گذشته منو میکشه آروم
چه حالی داریم امشب بیاد تو من و بارون

[لینک]