امام رضا خطاب به اباسعد : در شگفتم و چرا شگفتی نکنم از خطای فرقه ‏های چنین، با گونه گونه حجّتهاشان در دین. نه پی پیامبر را می‏گیرند و نه پذیرای کردار جانشینان اویند. نه غیب را باور دارند، و نه عیب را وامی‏گذارند. به شهبت ها کار می‏کنند و به راه شهوتها می‏روند.در مشکلات خود را پناه جان می شمارند و در گشودن مهمات به رای خویش تکیه دارند ، گویی هر یک از آن ها امام خویش است که در حکمی که میدهد بی تشویش هست ، گناه و نافرمانی وسیله پیوند گردیده و پارسایی موجب ریشخند اسلام پوستین واژگونه پوشیده و کسی شربت حق ننوشیده ./.