هر که شد مَحرَمِ دل در حرم یار بماند____وآن که این کار ندانست در انکار بماند

هر که شد مَحرَمِ دل در حرم یار بماند ----وآن که این کار ندانست در انکار بماند
اگر از پرده برون شد دل من، عیب مکن! -----شُکر ایزد که نه در پردهٔ پندار بماند
صوفیان واسِتُدند از گرو مِی همه رَخْت -----دَلق ما بود که در خانهٔ خَمّار بماند
محتسب شیخ شد و فِسق خود از یاد ببرد! -----قصهٔ ماست که در هر سر بازار بماند
هر می لعل کز آن دست بلورین ستدیم -----آب حَسرَت شد و در چشم گُهربار بماند
جز دل من کز اَزَل تا به ابد عاشق رفت -----جاودان کس نشنیدم که در کار بماند
گشت بیمار که چون چَشم تو گردد نرگس -----شیوهٔ تو نشدش حاصل و بیمار بماند!
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر -----یادگاری که در این گنبد دَوّار بماند
داشتم دَلقی و صد عیب مرا می‌پوشید -----خِرقهْ رهنِ مِی و مُطرب شد و زُنّار بماند
بر جمال تو چنان صورت چین حیران شد -----که حدیثش همه جا بر در و دیوار بماند
به تماشاگه زلفش دل حافظ روزی -----شُد که بازآید و جاوید گرفتار بماند