شاید بعد از مرگم درکم کردند...

مث حسین پناهی
خیلی وقته شعراشو نخوندم
مرسی ک یادم آوردیش
میرم ی کم شعر بخونم

حسین پناهی شعراش پر غمه

مرسی آقا امیر علی

اسمش حسی ک تو شعراشه غم نیست
اوم یه چیزیه مث این ک انقد بفهمی ک بقیه نفهمنت
یا نمیدونم دنبال فهمیدن ی چیزی باشیاما هرچی بیشتر دنبالش بری کمتر بفهمی
خودمم نفهمیدم چی کفتم

تقریبا فهمیدم آن رو کسی تا زمان مرگش نشناخت.

دریا و هیچکس ،در جسم بشری من !ابدیت تکرار میشود به شادی میلاد یک حباب !و غم ترکیدن حبابی دیگر تکرار میشود آری زوزه جگر سوز سگهای معصوم غرایزم !از کشیدن این سورتمه لت و پار ( شعری از زنده یاد حسین بناهی )

درکش سخته