یه نوع جَو زدگی زمانی ِ که تو عروسیایی که دعوت میشی یه مروارید خوشگل رو موهات بزاری ُ وقتی داری با آهنگ ِ " دست به موهاش نزنید مروارید بنده دی دی دی دیددید دید .. بادا بادا مبارک بادا " [ خوب خوندم ؟؟ فهمیدین کدوم آهنگو میگم ] بعد همه به عروس توجه میکنن و تو تموم حواست به موهای خودت باشه و جو تو رو بگیره که خواننده ِ برا تو میخونه خیلی هم با عشوه ُ ناز برقصی که مرواریدات نیوفته یِـوَخ عروسی ِ هفته ی دیگه رو که دعوتم میخوام رو موهام مروارید بزارم جو زده شم

جوگیر هسی اساسی

دیگه کاری ِ که از دستم برمیاد

از ذهنت برمیاد

اینم میشه

اونم میشد

بعله

مبارکه
شولولولولولولو

مگه شما قبلا بله رو نگفته بودی ؟

چراع خیلی وقته گفتم

این بعله با اون بله فرق داره

خوش بخت بشی الهی مادر

جدی !؟ من فک کردم یاد قدیما کردی ! نه اینکه قضیه عروسی و ایناس

سلامت باشی

یاد قدیمیامو که جایی جار نمیزنم یواش تو دلم یاد قدیما میکنم

خو بعضی قدیما رو آدم جار میزنه اینم که خوبه آدم جار بزنه نشون میده چقد عشقولانه زندگی میکنه با شوووووووورش

اوووف من خجالتم میشه خب

دوباره که نمیخوای بله بگی

خب همون یادشم بخوام هی جار بزنم خجالتم میشه

وا ! خجالتش کجاشه ؟!

خب ملت نمیگن ندید بدید هی میاد یاد قدیمیا میکنه جار میزنه

تا چششون دراد ملت فوضولو ول کن

باوشه

آفرین