#ببار-باران ! ببار باران .. ببار چون غصه ها دارم .. بزن باران که من #تنهای-تنهایم منم اینجا .. گدایِ تکه ابریم ، که باشد همچو من ابری .. منم دانه یِ ریگی که در آن سوزشِ گرمایِ این صحرا ، تمنایِ تو را دارد .. ببار امشب ! ببار امشب ! که من تا صبح بیدارم .. بزن باران ! دلم پاییزِ پاییز است .. بزن شاید که این بارش ، بشویَد #بُغضِ چشمانم .. و بلکه ، دور مانَد ، دیدگانِ مردمانِ هرزه یِ این شهر ، از پلکان گریانم .. ببار باران ! ببار باران ! که من غمگینِ غمگینم .. ببار امشب بر این دل باخته و مجنون ! بزن باران .. که شاید مرهمی گردد برای زخمِ چرکینم .. تو را سوگند ، تو را سوگند ببار امشب ...