شعر تقدیمی عرفان نظرآهاری به قیصر امین پور

سالنامه جهان

ماهنامه زمین و آسمان

روزنامه‌های صبح و عصر را

مرور می‌کنم

باز هم خبر ‌

باز هم خلا‌صه‌ای

از هزارسال اتفاق‌های دوروبر

باز خط به خط

نشانه و علا‌مت است

سطر سطر زندگی ‌

گزارش قیامت است

***

باز هم مصاحبه

بین آدم و عدم

بین آنچه می‌رود به باد

دم به دم

باز سرمقاله‌ای به خط مرگ

باز عکس‌های آن و این

باز پنجشنبه‌ها و جمعه‌ها

نه، تمام روزهای هفته ‌

روز واپسین

اول او و آخر او

بعد تا ابد همیشه نقطه‌چین...

***

باز آگهی ‌

باز در ستون تسلیت

اسم‌ها چقدر آشناست

اسم من

اسم تو ‌

اسم‌ها همه شبیه اسم ماست

اسم‌هایمان چه تند و تیز

می‌دوند ‌

تا به انتهای صفحه‌های رستخیز

***

در کنار اسم‌هایمان نوشته‌اند:

جمله جمله، واژه واژه، حرف حرف

هر چه کرده‌اید

توی سررسید روزگار

یادداشت شد ‌

دانه دانه لحظه کاشتید

باغ لحظه‌های هر کسی

آخرش شبیه آنچه کاشت، شد

***

سالنامه جهان ‌

ماهنامه زمین و آسمان ‌

روزنامه‌های صبح و عصر را

مرور می‌کنم

مژده داده‌اند در شماره‌های بعد ‌

در همین یکی دو روز زود دوردست،

توی ویژه‌نامه‌ای که محشر است،

سردبیر روزنامه حیات،

او که متن آب و آفتاب را نوشت،

شاعر سروده‌های دوزخ و بهشت،

قصه‌گوی برگ و بار و ابر و باد،

او که نور را به خاک یاد داد،

واژه‌های مرده را ‌

زنده می‌کند دوباره در قصیده معاد.