انگلستان در سال 1329 گروه تحقيقاتی را تشکيل می دهد تا علت و زمينه های بحران در ايران را پيدا کند . از جمله پژوهش در مورد روانشناسی ايرانيان بوده, يک ديپلمات انگليسی بعد ازتحقيق اينگونه ايرانيان را توصيف می کند: (دیدگاه)

ريا کاری بدون دستپاچگی، اعتقاد به قضا و قدر، اهميت ندادن به زجر کشيدن …!! ايرانيان عادی تو خالی و بی اخلاق و هميشه مشتاق قول دادن در قبال کارهايی اند که قادر به انجام دادنش نيستند و يا اصلاً قصد انجام دادنش را ندارند.!! !! اهل طفره رفتن، فاقد انرژی و استقامت!! ، اما تابع قدرت و انضباطند. فاقد هویتی مشخص ، عربی- فارسی ؟ به گذشته افتخار میکنند ولی به آن خیانت. ضعیف کش و بیگانه پرست. خود را از عربها جدا ولی عرب دوست هستند و شکست در مقابل انها را افتخار میدانند مرده پرست و زنده کش . کسی که به انها بدی کنند و آنها را خوب بترساند ؛ستایش کرده و مقبره و گنبد برایش میسازند. لجباز ؛ حتی اگر به ضررشان باشد. بالاتر از همه، از توطئه و تبانی لذت می برند!!! و هر زمان که منافعشان حکم کند، به آسانی از اعمال غير اخلاقی تبعيت می کنند!!!. ايرانی، دروغگويی ماهر است!!، اما انتظار ندارد که گفته هايش را باور کنند!!. ايرانيها در زمينه های فنی, به راحتی معلوماتی سطحی کسب می کنند و خود را متقاعد ميسازد که به معلوماتی عميق دست يافته اند .” تحقيقات انگليسی ها در مورد ايرانی ها زمانی جوابی غير از اين خواهد داد که هر يک از ما تصميم بگيريم در مقابل اين عادات زشت ريشه دار تاريخی مان مقاومت کنيم و هزينه اش را بپردازيم سعی کردن برای تغيير عرف يعنی در خلاف جهت جريان رودخانه شنا کردن آيا ما آدم های مبارزی هستيم؟