#ب . . مثل #بابا-بزرگ (دیدگاه)

خانم معلم روی تخته سیاه نوشت «ب». بزرگ نوشت. بچه های ته کلاس هم آن را خوب دیدند. خانم معلم رو کرد به بچه ها و گفت: «ب مثل برف. ب مثل بهار».
بچه ها با هم حرف های خانم معلم را تکرار کردند. خانم معلم گفت:
- حالا شما بگویید، ب مثل چه چیزهایی است؟
بچه ها فکر کردند. فهیمه از جایش بلند شد و گفت: «ب مثل بلبل».
نسرین از نیمکت بلند شد و گفت: «ب مثل بزرگ».
مریم گفت: «ب مثل بابابزرگ».
بچه ها خندیدند. چون فکر می کردند ب مثل همه چیز است به غیر از بابابزرگ.
خانم معلم روی تخته سیاه نوشت: بابابزرگ. بعد پرسید:
- بابابزرگ های شما چه چیزهایی دارند؟
یکی از بچه ها زود گفت: عصا.
زهرا جواب داد: «بابابزرگ من عینک دارد».
فهیمه گفت: «موهای سفید».
مریم گفت: «تفنگ».
خانم معلم تعجب کرد و پرسید: «بابابزرگ تو پلیس است؟»
مریم فکر کرد و جواب داد: «نه، او پلیس نیست».
بچه ها هم تعجب کردند. مریم باز هم فکر کرد. به یاد عکس بابابزرگ افتاد که هر روز مادر و پدر به او سلام می کردند. مادر گرد و غبار را از روی عکس پاک می کرد و بابا هر شب جمعه کنار عکس بابابزرگ شمع سفید روشن می کرد.
مریم گفت: «تازه بابابزرگ من، نه عینک دارد و نه عصا. موهایش هم سیاه است».
زهرا گفت: «همه بابابزرگ ها پیر هستند».
یکی از بچه ها از ته کلاس بلند شد و گفت: «بابابزرگ ها همیشه عینک و عصا دارند».
مریم ناراحت شد. چون بابابزرگ او شبیه بابابزرگ ها نبود.