khatere
هر روز نبودنت را بر دیوار خط کشیدم. ببین این دیوار لامروت دیگر جایی برای خط زدن ندارد... خوش به حال تو که خودت را راحت کردی! یک خط کشیدی تنها ، آن هم روی مـــــن .
khatere
دلـم گرفتــه اسـت یــا دلـگیــرم یـا شایـد هـم دلـم گیـر اسـت نمــی دانــم … اصـلاً هیــچ وقـت فــرق بیــن اینــها را نفهـمیــدم! فقـط مـی دانـم دلم یـک جـوری مـی شـود. جــوری کـه مثــل همیــشـه نیــسـت. دلـم کـه اینـطــور مـی شـود ، غصـه هـای خــودم کـه هـیچ ، غصـه ی همــه ی دنیــا مـی شـود غصـه ی مـن. بعــد دلــم بـدجــور غروب زده میشود ...
khatere
یه هوایت بگو آنقدر به سرم نزند... مـــــــــــن! سرم درد میکند...
khatere
خـدایــــــــــــا ؟ نـترس ! نـه بـه گـنـاه مـی افـتـیـم ... نـه بـه جـهـنـم مـیـرویـم ... مـن و تـــــــــو بـه هم مـَحـرمـــــــیـــــم... دســـتـــمــــو بـــگـــیـــر...
کســی کــه در سفــر اســت،
13 سال و 30 روز و 7 ساعت و 30 دقيقه قبلمــیرود یــا مــیآید!
بــرای مــن امــا ...
فــرق زیــادی دارنــد،
درختــان مسیــری کــه از تــو ...
دورم مــیکنــد ...
و
درختــان مسیــری کــه بــه تــو ...
نــزدیکــم . . .