مرد جوان در بستر بیماری اخرین نفس های خود را میکشید،با زحمت دست همسرش را گرفت و فشرد و گفت:دوستت دارم! بعد لبخند زد و مرد. زن جوان از آن چراغی ساخت.گوشه ی اتاقش گذاشت وتا آخر عمر،شب ها در روشنایی آن شام خورد. از نظر مردم دهکده او یک دیوانه بود که در تاریکی زندگی میکرد!