وقتی تنهام گذاشت ورفت بهش گفتم:خط زدن برمن پایان من نیست،آغازبی لیاقتی توست.همیشه بهترین مال من بوده وهست اگرمال من نشدی قطعأبهترین نبودی ونیستی...این تونیستی ک فراموش کردی این منم ک ب یادم اجازه نمیدم حتی ازنزدیکیه ذهن توعبورکند.صحبت ازفراموشی نیست صحبت ازلیاقت است.محکم ترازآنم ک برای تنهانبودنم آنچه ک اسمش راغرورگذاشتم برایت ب زمین بکوبم.احساس من قیمتی داشت ک توبرای آن فقیربودی...