Kuzey
درد تنهایی کشیدن مثلِ کشیدنِ خطهایِ رنگی روی کاغذِ سفید !
شاهکاری میسازد به نامِ دیوانگی . . . !
و من این شاهکارِ را به قیمتِ همهٔ فصلهایِ قشنگِ زندگیم خریده ام . . .
تو هر چه میخواهی مرا بخوان !
دیوانه !
خود خواه !
بی احساس . . .
نمی فروشم !
Kuzey
لا به لای ساز نفسهایت ، پنهان می شوم
اشک می شوم ! تا بمانم … تا نرانی مرا …!
من ” آه ” می کشم و تو ” انگ ” می زنی!
و این غم انگیز ترین ” آهنگ ” دنیاست…!
Kuzey
رفت…؟ به سلامت من خدا نیستم که بگویم صد بار اگر توبه شکستی باز ای انکه رفت به حرمت انچه با خود برد حق بازگشت ندارد رفتنش مردانه نبود لااقل مرد باشد برنگردد خط زدن بر من پایان من نیست اغاز بی لیاقتی اوست
Kuzey
کاش … کاش همان کودکی بودم که حرفهایش را از نگاهش میتوان خواند اما اکنون اگر فریاد هم بزنم کسی نمی شنود دلخوش کرده ام که سکوت کرده ام … سکوت پر بهتر از فریاد توخالیست !!
Kuzey
ایـن تــو نیستی که مرا از یـاد برده ای ایـن منـــم که به یـادم اجـازه نمی دهم حتـــی از نزدیکی ذهـن تــو عبور کند صحبـــت از فـرامـوشی نیســــت …. صحبــــت از لیـاقـــت اســـت !!
Kuzey
فلاسفـــه دربـــاره عشــــــــق خیلـــی حرفهــا زدند امــــا منطــق هیجکــدامشــــان به پـای منطـــق تـــــــو نرسیـــــد رفتــــــــی و گفتــــــی:همینـــــه کــــــــــــــه هســــت !
Kuzey
!בلت تنگ یڪ نفر ڪہ باشـב تمام تلاشت را ہم ڪہ بڪنے تا خوش بگذرב ؛ ،و لحظہ اے فراموشش ڪنے ،فایـבه نـבارב ….. تو בلت تنگ است !בلت براے ہماטּ یڪ نفر تنگ است …تا نیایـב….. تا نباشـב ہیچ چیز בرست نمیشوב . . . !!!
Kuzey
هَمیشـِـــہ از آمَدن “ن” بَر سر “کَلـــِـــــمآت” می تَرســـَــمـ. نَــ دآشتـــَـن تُو… نـَـ بُودَنـــ تُو… نــَ مآندَنــــ تُو… کآشـــ ایــن بآر حدآقل “دلِ وآژه” برآیــَــمـ مــی سُوختـــــــــو خَبــَر میــــدآد از “نـَـ رفتــــن” تُو …
Kuzey
صنـــــدوق صدقــــــاتــــ نیستــــ دل مـــــــלּ
کـــه گاهے سکه اے محــــــــــبت در آלּ می اندازے
و پیش خداے دلـــــــــت فخـــــر بفروشے
که مستحـــــــقے را شــــــاد کرده اے
دل مـــלּ جـــــــــاده که نیستــــ
هر از گاهے که تنها مانـــــــــدے
در فکر عبـــــــــورش باشـــــــے
هروقتــــ هم خواستے دور بزنے
خانه دل مــــלּ یکـــــ خیاباלּ یک طرفه استــــ برگشتــــ نداره
خیاباלּ نیستــــ کهاز هماלּ جایے آمدے بروے
بفهم!
این لامصبــــ اسمش احساس است
Kuzey
می گــــم : خداحــافظ كه تُــو، چشم تـَــر كـنی كه بـگــی: كـجـا؟ مَگـه دَست خُودتـه این اومَــدنو رَفتـَــنا ؟ بعدش سفت بغلم كُـنی بـگــــی: كه هیچ رفتَــنی تـُـو کار نیست اینـو توو مُخت فرو کُـن ! هَمیـن جـا ، بـه دلت اشاره کُنی ، جاتـه تا هَمیشـه! آخــــر سَرش هم مُحکـم بگی: شـیر فـَهم شــد؟ كه مَــن ، دل ضَعفـه بگیرم از این همـه عاشقانـه های مَردونـه و مُحـكَمت ..!
Kuzey
هـِــ ی غریبـــﮧ !
قیــآفت خیلـے آشنـآست
من و تو قبلا جـآیـے همدیگرو ندیدیــ م ؟
آهـ ـآن… یـ ـآدم اومــد
یــﮧ روزآیـے یــﮧ خاطره هـآیـے بـآ هم دآشتیم
یـآدمــﮧ اون موقع دم از عشق میزدے
هــﮧ … انقدر مــآت نگـ ـآم نکن
عشقت حسودیش میشــﮧ !
دســتات ارزونــی خودتــ..
رآستــے قبل رفتنت : دیگــﮧ هیچ حسـ ے بهت ندآرم
دیگــﮧ وقتــے دیدمت دلم نلرزید
خوآستم بدونـی!
Kuzey
دلـــــــــــــــم نــﮧ عــ ـ ـ ـشق مــ ـے خــواهــد
نــﮧ دروغــــﮧـاے قــشــنــگ
نــﮧ ادعــا هــا ے بــزرگـــ
نــﮧ بـــزرگــــ ـهــا ے پـــر ادعـــــا
دلــــــــــــم یــ ڪ فنجــاטּ مــــ ـے خــواهــد
و یــ ڪ دوســـت
ڪ ـہ بشــود بــا او حــرف زد و بــعــد ؛ پشیــمــاטּ نشـــد
Kuzey
به " تـــــــــــــو " کـــــه میرســـــم ...!
مکـــث میکنـــــم ...!
انگـــــار در " زیباییـــ ــت " چیـــــزی را ,
جـــــا گذاشتـــــه ام !
مثلــــــــــا"...
در صـــ ــدایت ... آرامـــــ ـــش ♥
در چشـ ــــم هایـــــت ... زندگـــــ ـــی ♥
Kuzey
دلت کہ گرفت سکوت کن این روزھا کسے معناے دلتنگے رآ نمےفھمد