سلام نيكزاد.خوبي؟

سلام ای غروب غریبانۀ دل
سلام ای طلوع سحرگاه رفتن
سلام ای غم لحظه‌های جدایی
سلام ای شعر شب‌های رفتن...

خداحافظ ای شعر شب‌های روشن
خداحافظ ای قصۀ عاشقانه
خداحافظ ای آبی روشن عشق
خداحافظ ای عطر شعر شبانه...

خداحافظ ای همنشین همیشه
خداحافظ ای داغ بر دل نشسته
تو تنها نمی‌مانی ای مانده بی من
تو را می‌سپارم به دل‌های خسته...

تو را می‌سپارم به مینای مهتاب
تو را می‌سپارم به دامان دریا
اگر شب‌نشینم، اگر شب‌شکسته
تو را می‌سپارم به رویای فردا...

به شب می‌سپارم تو را، تا نسوزد
به دل می‌سپارم تو را، تا نمیرد
اگر چشمۀ واژه از غم نخشکد
اگر روزگار این صدا را نگیرد...

خداحافظ ای برگ و بار دل من
خداحافظ ای سایه‌سار همیشه

دوباره سلام نیومده رفتی

اگه پيدا كردي به منم خبر بده با هم فرياد يزنيم

سرما خوردم توي اين گرما....

سلام ..........

دو قطره آب كه به هم نزديك شوند، تشكيل يك قطره بزرگتر ميدهند...
اما دوتكه سنگ هيچگاه با هم يكی نمی شوند !
پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشيم،
فهم ديگران برايمان مشكل تر، و در نتيجه
امکان بزرگتر شدنمان نيز كاهش می یابد...

آب در عين نرمی و لطافت در مقايسه با سنگ،
به مراتب سر سخت تر، و در رسيدن به هدف خود
لجوجتر و مصمم تر است.
سنگ، پشت اولين مانع جدی می ايستد.
اما آب... راه خود را به سمت دريا می يابد.
در زندگی، معنای واقعی
سرسختی، استواری و مصمم بودن را،
در دل نرمی و گذشت بايد جستجو كرد.
گاهی لازم است كوتاه بيايی...
گاهی نمیتوان بخشید و گذشت...اما می توان چشمان را بست
و عبور کرد
گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری...
گاهی نگاهت را به سمت ديگر بدوز که نبینی....
ولی با آگاهی و شناخت
وآنگاه بخشیدن را خواهی آموخت

سلام