محراب احمدي
ای غصه مرا دار زدی خسته نباشی آتش به شب تار زدی خسته نباشی ای غصه دمت گرم که در لحظه شادی با رگ رگ من تار زدی خسته نباشی......
محراب احمدي
زندگي خط پاياني ندارد.....تولد.....مرگ.....برزخ.....قيامت.....جاودانگي.....
محراب احمدي
عاشق زمستان و برفم ، او را نمی دانم ... من و زمستان ، هیچوقت او را نفهمیدیم....
محراب احمدي
آری ، می دانم که " خط فقر جاییست میان ِ بود و نبود تو ... جاییست میان ِ دار و ندار من ... "
محراب احمدي
من در كار بزرگي مثه اهداي خون فقط پشه را نصيب كردم.....
محراب احمدي
و هميشه آماده رفتن باش........!!